เชียร์ไทยกันเถอะ...

บทความนี้เป็นบทความส่งท้ายปีแล้ว หลังจากที่กลับมาจาก ไปเดินเที่ยวที่ Central จะเขียนบล็อกซักหน่อยเพราะว่าห่างหายไปร่วม 2 เดือน วันนี้จะมาเขียนเรื่องที่ได้ไปดูบอลไทยมา ซึ่งเป็นการแข่งขันในทัวนาเมนท์ AFF Suzuki Cup 2008 (พูดง่ายๆ คือชิงแชมป์ละแวกบ้านเราเอง) นัดที่ ได้ไปดูนั้น เป็นนัดชิงชนะเลิศ นัดแรก ระหว่างทีมชาติไทยกับทีมชาติเวียดนาม ไทยเราในรอบรองชนะเลิศ เราผ่านอิโดนิเซียมาได้ และเวียดนามก็ผ่านสิงคโปร์มา เรามาดูบรรยายกาศกันเลยดีกว่า

สนามราชมังคลากีฬาสถาน

วันนี้มีผู้คนมาเชียร์มาก รถเกือบเต็มเพี่ยงแค่บ่าย 3 โมง แต่บอลเตะ 19.00 น.



เมื่อมาถึงเดินดูมีแฟนบอลทีมชาติไทย มาโชว์เสื้อเก่าพร้อมลายเซ็นต์ของสตาร์ในอตีด



กลุ่มของผู้ที่เชียร์สโมสรฟุตบอลไทย นำชุดแข่งของแต่ละสโมสรมาให้ชมกันด้วย



ผู้คนต่อคิวเพื่อซื้อตั้วในนัดนี้


ตั๋วฟุตบอลในนัดนี้


เมื่อถึงเวลา 17.00 น. ก็เริ่มเข้าสนามผู้คนก็เริ่มทยอยเข้าสนามกันแล้ว


เมื่อถึงเวลาใกล้แข่งผู้คนก็มากขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบ ๆ เต็มตรงฝั่งที่ไม่มีหลังคา

บรรยายกาศก่อนที่จะแข่ง นักฟุตบอลเข้าแถว ซึ่งวันนี้มีนายกๆ ของไทยมาชมการแข่งขันด้วย

ซึ่งผลการแข่งขันออกมาปรากฏว่าทีมชาติไทยพ่ายไป 2 ประตู ต่อ 1 แต่ก็จบลงด้วยเสียงปรบมือแก่ผู้ชนะ


จับไม้ จับมือ เพื่อเป็นการขอโทษกัน หลังจบเกม

ถึงทีมชาติไทยจะแพ้ แต่เกมกีฬาก็ต้องมีแพ้มีชนะ ถึงเราเป็นต่อแต่ เมื่อแพ้เราก็ต้องยอมรับมัน และก็เชียร์ชาติเราต่อไป และผลนัดที่ 2 ก็ออกมาปรากฏว่าเราเสมอกับทีมชาติเวียดนาม 1-1 ทำให้เราพลาดแชมป์ AFF Suzuki Cup 2008 ไปอย่างน่าเสียดาย รูปเกมถือว่าสูสีกับมาก เรานำไปก่อน แต่จะหมดเวลาอยู่แล้ว เรามาโดนตีเสมอช่วงทดเวลาบาดเจ็บ ทำให้พลาดแชมป์ไปในที่สุด..

บอลนอกแค่สะใจ...แต่บอลไทยอยู่ในสายเลือด..