ความทรงจำในอตีด

วันนี้อารมณ์มันค้าง เพราะได้ไปเจอ Blog เก่าที่เคยเขียนเมื่อตอนที่อยู่ปี 1 ตอนนั้นได้ทำงานส่งอาจารย์ วิชา introduction to computer แต่วันนี้ก็ผ่านไป 4 ปีกว่าแล้ว ได้กลับมามีโอกาศมาเขียน Blog นั้นอีก (กู้พาสเวอร์เก่ากลับมาจนได้นึกว่าจะไม่ได้ซะแล้ว) แต่ดันสมัครใหม่ไปแล้วสิ จึงทำให้รักพี่เสียดายน้องก็เลยทำมันทั้ง 2 Blog เลย แต่ กะจะเก็บอันเก่าไว้ดูเท่านั้นส่วน อันใหม่จะเขียนแทน ใครสนใจอยากรู้เรื่องผมก็เข้าไปดูได้ที่ maimadon
จากวันนั้นถึงวันนี้ ไม่น่าเชื่อเลยว่าเวลามันจะผ่านไปเร็ว จนผมกำลังจะเรียนจบแล้ว แต่ในวันนั้น ผมไม่คิดเลยว่าเราจะมีวันนี้เพราะ เราจะเรียนไหวหรอ ทั้ง ๆ ที่ ตอนเรียน ปวช. นั้นก็ไม่ได้เรียนทั้ง Math , Chemistry หรือแม้กระทั้ง Physics ถึงเวลาเรียนก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไร อ่านก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ก็ต้องพยายาม เพื่อจะทำให้ถึงวันนี้(ถึงจะยังไม่จบแต่ก็ยังไม่พลาดที่จะจบ) พอถึงวันนี้ดันมาเศรษฐกิจ ไม่สู้ดีอีก จบมาจะมีงานทำไหมเนี่ย แต่ไม่เป็นไร ถ้าเกิดไม่ได้งานก็คงเรียนต่อป.โท อีก 2-3 ปี เศรษฐกิจก็คงจะดีขึ้นนะ (ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะ) จะได้มีงานมีการทำกับเค้าสักที...คิดจะเรียนโท แต่จะไหวไหมเรา สงใสจะต้องทำให้ได้อีกทีเละ

KMUTNB 41